20
juni

To think or not to think

Geplaatst door op in Artikelen
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 548
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Te veel piekeren kan meerdere oorzaken hebben, maar de kern van het probleem is dat onze geest, of ons bewustzijn, niet volledig in ons lichaam aanwezig is. We zijn met onze aandacht bij anderen, in een televisieserie, in app-groepen of elders.

Veel mensen, van jong tot oud, merken dat hun hoofd veel meer kan dan hun lichaam. Je wordt de hele dag verleid om dingen te ontdekken, te bekijken of te doen. Bovendien moet je voortdurend beslissingen nemen over uiteenlopende zaken. En als je jezelf dan ook nog oplegt dat je overal goed over na moet denken om tot afgewogen en onderbouwde besluiten te komen, is het mogelijk dat je hoofd begint te kraken. En praten over een overbelast hoofd brengt je niet altijd de gewenste oplossingen.

Het is de hoogste tijd voor een andere visie op keuzes maken in combinatie met wat praktische kennis en tips. Het is wel degelijk mogelijk om het eigendom over de aan-uitknop in je hoofd terug te krijgen en zelf de besturing weer over te nemen. Je bent het eigendom kwijtgeraakt door een aantal denkfouten, namelijk de volgende twee:

  1. De antwoorden zitten in je hoofd.

  2. We kunnen ons bewustzijn niet sturen.

Denkfout 1: De antwoorden zitten in je hoofd

Je wordt opgevoed met de aanname dat je antwoorden met je hoofd kunt ontdekken. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt echter dat de kracht van je onbewuste denken vele malen groter is dan je bewuste denken. Je slimme onderbewuste werkt ca. 95% van de tijd op de automatische piloot en stuurt daarmee je besluitvorming grotendeels aan. Je onderbewuste kun je zien als een harde schijf vol programma’s met instructies over hoe te handelen. Heel handig, maar het kan je ook danig belemmeren.

Een belangrijke oorzaak van te veel piekeren of een overbelast hoofd, is dat we onderscheid maken tussen lichaam en geest. Voor medische problemen gaan we naar een dokter en voor psychische klachten naar een hulpverlener. Helaas wordt de spagaat tussen lichaam en geest daardoor juist versterkt.

De oplossing zit in het weer samenbrengen van je geest en je fysieke lichaam Deel op twitter

Is jouw glas gevuld?

Stel, je bent voor 100 % met je geest aanwezig in je lichaam. Je lijf is dan het glas en je geest is het heldere water. Het glas is dan compleet gevuld met jouw eigen energie. Er kan namelijk niets anders bij. Het effect is dat je goed kunt voelen wat je wilt, wat je nodig hebt en dat je innerlijke rust en balans ervaart.

Veel mensen hebben hun glas echter maar ten dele gevuld. Stel, je glas is voor 35% gevuld met jouw energie. Je weet uit de natuurkunde dat het zich dan vult met de energie van anderen of je omgeving. Dus jouw water wordt vertroebeld met water (de energieën, emoties en oordelen) van anderen. Je bent dan ook ontvankelijker voor externe beïnvloeding. Het effect is dat je niet goed meer kunt onderscheiden wat van jezelf is of van een ander. Dit is meestal het geval als je merkt dat je stemming ineens omslaat. Het ene moment ben je nog blij, het andere moment voel je je ineens zwaar en moe. Of je voelt je boos zonder te weten waarover.

Je kunt dit eenvoudig uittesten met de volgende oefening:

  • Vraag jezelf af of hetgeen je nu voelt van jou is of van anderen.

  • Is het niet van jou, of weet je het niet? Geef dan de opdracht: ‘Ik stuur alle energie van anderen nu retour afzender’. Voel of het verschil maakt in je lichaam.

  • Het kan ook zo zijn dat (een deel van) jouw energie ergens anders is. Geef daarvoor de opdracht: ‘Ik haal al mijn energie die ik ergens heb achtergelaten nu geschoond weer terug naar mijn systeem (lichaam en geest) en vul mezelf er helemaal mee op.’ Voel opnieuw of dit verschil maakt.

Het is echt mogelijk om je geest weer volledig in je lichaam te laten functioneren. Met wat begeleiding kun je dat zelf leren reguleren. Wij noemen dat zelfcoaching. Je ontdekt je eigen gebruiksaanwijzing. Dit maakt dat je gaat merken wanneer je ‘uit je lijf’ floept en daarmee letterlijk angstiger of onrustiger wordt. De oplossing ligt in het wegsturen van de energie van anderen en je eigen geest terugroepen.

Denkfout 2: We kunnen ons bewustzijn niet sturen

Ook dit is klinkklare onzin. Elke voetstap in de sneeuw is het begin van een pad en als je een paar keer heen en weer loopt langs je eigen voetstappen, is er al een paadje. Zo werkt je brein ook. Je kunt er dus voor kiezen om sommige paden juist niet te nemen of een ander (nieuw) pad te kiezen. Ook hier geldt simpelweg de kracht van de gewoonte. Elke keer dat je voor een ander pad kiest, ben je jezelf dus al aan het herprogrammeren!

Emoties overvallen je en vaak vind je ze niet fijn. De oplossing is om het gedurende 90 seconden toe te laten, zonder er iets mee te doen Laat het even door je heen razen. Na deze piek loopt de spanning meteen weer terug en word je rustiger. Voel dan wat je wilt doen. Het oude en bekende pad bewandelen of een ander pad kiezen?

Een voorbeeld:

Iemand maakt mij woedend. Het bekende pad, meteen boos reageren, laat ik even voor wat het is en ik besluit een ander pad te kiezen. Ik vraag: ‘Wat bedoel je hiermee? Ik merk dat het me raakt wat je zegt.’

Je kunt je geest in eigen beheer nemen en je harde schijf herprogrammeren! Deel op twitter

Ben jij op zoek naar de sleutels tot zelfbevrijding?

Binnen SchoolvoorCoaching hebben we de ambitie om deze kennis over zelfcoaching via ReflAction met een zo groot en breed mogelijk publiek te delen. Dit doen we al in enkele programma’s zoals de ReflAction training of ReflAction Workshop en de Werkplaats Innerlijke Leiding. Maar eveneens via ons nieuwe training voor twintigers! Of kom naar een kosteloze Next Step Workshop.  

Waardeer dit blogbericht:
0
Getagged in: Conditionering Vitaliteit

Ans Tros is ondernemer en medeoprichter van SchoolvoorCoaching en VistaNova, beiden gespecialiseerd in open coachopleidingen. Daarnaast is zij auteur van Dynamisch Coachen, 7e druk in 2016 en Leiderschap door (zelf)coaching 2009. Zij is werkzaam als creatief directeur binnen SchoolvoorCoaching.

Reacties