04
apr

Hoe krijgt digitalisering een plek in ons bestaan?

Geplaatst door op in Artikelen
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 2077
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Communiceren zonder internet, dat was pas een gezellige tijd! Toen liepen we nog naar elkaars bureau als we iets te vertellen hadden. Nu moeten we op zoek naar andere redenen om elkaar op te zoeken; we hebben niets nieuws te melden, want we weten alles al van elkaar middels Facebook. Werkgerelateerde zaken hebben we al gedeeld via e-mail, Lync, Yammer, What’s app, of een andere digitale tool die de kop opsteekt.

Hoe zorgen we ervoor dat het gezellig blijft, dat de sfeer in onze werkomgeving persoonlijk en prettig voelt? We zijn uiteindelijk allemaal mensen, geen onderdanen van digitalisering. Als de mens bedoeld was om enkel achter een scherm en op afstand te communiceren, zouden we waarschijnlijk robots zijn. Gelukkig is dit niet zo en zijn we mensen met een hart en gevoel, sociale wezens op zoek naar de beste weg om de digitalisering een plek te geven in ons bestaan. Zijn we daar eigenlijk niet allemaal mee bezig?

Ik kwam hierover in gesprek met Ina Smittenberg, organisatieadviseur en eigenaar van Werklust. Ina heeft voor het Ministerie van Infrastructuur en Milieu als externe projectleider de Leerlijn Ondersteuners opgezet. Met ondersteuners worden hier alle secretaresses, projectondersteuners en administratief medewerkers bedoeld. Mijn collega Yvonne Winkelmolen en ik hebben binnen deze leerlijn workshops voor ondersteuners mogen verzorgen en ook dit jaar staan er weer een aantal van onze trainingen op de agenda van de leerlijn.

Op mijn vraag wat zij vindt van de impact van flexconcepten, Het Nieuwe Werken en digitalisering op ons als mens, antwoordde Ina: De één vindt gemakkelijker een prettige manier om te werken in de digitale werkplek dan een ander. Dit heeft ook alles te maken met onze werkwaarden. De werkwaarden van ondersteuners zijn vaak het realiseren van een goede balans werk-privé, ergens bijhoren, een gelegenheid om problemen te bespreken en nieuwtjes over de kinderen te kunnen uitwisselen. “Dergelijke werkwaarden uiten zich bijvoorbeeld in de persoonlijke inrichting van de werkplek. Dan begrijp je ook dat de overgang naar flexplekken, clean desk policy en afspraken over hoe lang je achter een werkplek mag plaatsnemen, door ondersteuners niet overal even enthousiast wordt ontvangen. Aan de andere kant is er ook de groep ondersteuners die wel enthousiast is, maar wordt geremd op sommige plekken in de organisatie.”

Flexibele werkconcepten worden in het kader van Het Nieuwe Werken regelmatig gepresenteerd als het nieuwe tovermiddel en iedereen moet het geweldig vinden. Ina heeft hier een duidelijke mening over: "Binnen Het Nieuwe Werken wordt vaak uitgegaan van één type mens. Als je dan niet past, of je hebt moeite om je aan te passen, dan krijg je het stickertje opgeplakt ‘niet modern’. Als we mensen in hun kracht willen zetten en hun talenten willen benutten – en dat is toch de basisgedachte achter Het Nieuwe Werken – dan moeten we respectvol omgaan met de verschillen in leeftijd, etnische achtergrond en in het algemeen: de veelvormigheid van mensen.”

Tal van organisaties gaan over op het flexibele werkconcept, waarbij de ene organisatie meer oog heeft voor gezondheid en vitaliteit van haar medewerkers dan de andere. Ina Smittenberg heeft nog een aantal tips voor ondersteuners: “Houd connectie met je directe collega’s en ook met andere ondersteuners in de organisatie. Het is belangrijk om elkaar live te ontmoeten en ervaringen te delen. Dat hoeft niet veel geld te kosten. Je kunt bijvoorbeeld lunchbijeenkomsten organiseren met wisselende thema’s of zet intervisiebijeenkomsten op de agenda.”

Kortom, maak van de digitale  manier van werken geen eenheidsworst, het is tenslotte de mens die het verschil maakt.

Ina Smittenberg richtte in 2000 haar bureau Werklust op: "Ik sta voor het vergroten van de vitaliteit van organisatie en medewerkers door ze van harte te laten veranderen." Haar werkwijze: scherp, constructief en creatief. Analytisch, daadkrachtig en met humor is zij altijd gericht op talenten en mogelijkheden. Op het niveau van de gehele organisatie, van een team of afdeling, of individueel.

 

Waardeer dit blogbericht:

Mijn naam is Annemarie de Martines, ben getrouwd en heb 2 jongens van 11 en 13 jaar. Ik woon in het toeristische plaatsje Kessel, aan de Maas in Limburg. Van huis uit ben ik directiesecretaresse, daarna ben ik doorgegroeid naar andere (leidinggevende) functies en ben ik altijd betrokken geweest bij het secretaressevak: als vestigingsmanager bij Secretary Plus, als docent bij Scheidegger Opleidingen en meer recent als lid Sectorraad secretariële beroepen van de ECABO.


Met mijn bedrijf Quadrant Advies richt ik mij, middels adviestrajecten en trainingen,  op het optimaliseren van managementondersteuning binnen organisaties, waarbij vooral de focus ligt op het benutten van talenten en het creëren van een positieve werkomgeving. Ik ben tevens auteur van het boek ‘Adieu Secretaresse, Hello Assistant’, dat in 2010 verscheen. Binnenkort verschijnt het vervolg!

Reacties