14
mrt

Talentmanagement start op school

Geplaatst door op in Artikelen
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 3986
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Talent is: weten wat je wilt en waar je goed in bent. Daarvoor dien je je bewust te zijn van de bron waaruit alle succes voortkomt: intrinsieke motivatie. Dat begint bij kinderen.

De Broedplaats Talent de Ruimte 2014 is 4 februari gestart bij Waterschap de Dommel in Boxtel. Marcel Brands is hr-manager bij de Dommel: "Talentmanagement is het ontdekken wat iemands talent is, dit ontwikkelen en de ruimte geven. En daar kan je niet vroeg genoeg mee beginnen." Marcel benadrukte het belang van het stimuleren van ruimte voor ontwikkeling bij kinderen en hield een bevlogen pleidooi over het verplicht stellen van vakken als filosofie en spiritualiteit op de basisschool. "Je talent kennen is erachter komen wat je wilt en waar je goed in bent, je bewust te zijn van jezelf. Als de omgeving dat faciliteert, dan is het elke dag feest. Daar moet je al op jonge leeftijd mee beginnen."

Ik kom in mijn werk nogal wat verkreukelde mensen tegen die ver van hun talent en daarmee van zichzelf zijn afgeraakt. Sommigen hebben zich in de loop van hun carrière onbewust aangepast, gingen in op kansen die zich voordeden of hebben zich gericht op wat anderen dachten dat hun talent was.

Maar ik ontmoet ook studenten die een verkeerde keuze hebben gemaakt en vastlopen in hun studie. "Ik was wel goed in en mijn ouders vonden dat ik die kant op moest gaan." "Ik ben er eigenlijk zo maar ingerold." "Mijn baas zag wel een leidinggevende in mij." "Als ik wilde groeien dan moest ik die stap wel zetten."

Intrinsieke motivatie

Intrinsieke motivatie zet ons aan tot allerlei zaken waarbij het niet draait om geld of status. Het is een magische kracht die ons aanzet tot nieuwsgierigheid en verwondering, eigenschappen die in de eerste levensjaren volop aanwezig zijn. De drijvende energie achter groeien en leren, achter verbeteren en aanscherpen, achter ontdekken en experimenteren. Het zorgt ervoor dat we iets aan onszelf willen toevoegen en van waarde willen zijn voor onze omgeving. Het is de voedingsbodem van bevlogenheid en zet ons aan tot meer dan van ons verwacht wordt. Zelfs meer dan we van onszelf verwacht hadden. Niet omdat het moet, maar omdat we het leuk vinden!

Intrinsieke motivatie maakt dat we geloven in wat we doen, houden van wat we doen en het helpt ons manieren te vinden om dat ook steeds beter te doen. En in het proces helpen we er anderen, bewust en onbewust, verder mee.

Kinderen kunnen dat bij uitstek en hebben er ook de hele dag lol in. Wat een heerlijke onbevangenheid. Bij volwassenen zie je het veel minder maar af en toe ontmoet ik toch zo iemand. Zoals de chauffeur op een betonwagen die gepassioneerd vertelde hoe goed beton gemaakt wordt, hoe je dat het beste kunt aanbrengen om een stevige garagevloer te krijgen en vervolgens vol enthousiasme naast me stond om het voor te doen en me aanmoedigde terwijl ik in het vloeibare beton wat onhandig stond te harken.

Als mensen niet meer in contact staan met hun talent en intrinsieke motivatie, wat kunnen we dan doen om dat weer aan te wakkeren? En wat kunnen we doen om jonge enthousiaste talenten dichtbij hun intrinsieke motivatie te houden? Niet alleen aan het begin van hun studie en loopbaan, maar gedurende hun gehele carrière? En hoe kunnen onderwijs en organisaties daaraan bij dragen? Volgens Marcel Brands gaat het om grenzeloos organiseren (vertrouwen, loslaten en faciliteren) en persoonlijke leiderschap (kunnen, willen en mogen). Daar gaat de broedplaats geïnspireerd mee aan de slag.

Begin op jonge leeftijd

Het begint op school waar die natuurlijke nieuwsgierigheid en onbevangenheid wordt afgeleerd, zoals zo mooi in dit filmpje duidelijk wordt. Om in een vakje te passen in voorbereiding op je professionele toekomst.

De basisvoorwaarde is dat een school een veilige omgeving is om jezelf te mogen zijn, vervolgens moet de nieuwsgierigheid continu worden gestimuleerd. En dat gebeurt vaak niet. Het voordragen van de stof door de leraar, zoals nog steeds op grote schaal gebeurt, is funest voor de ontwikkeling van nieuwsgierigheid. Als alles voorgekauwd is, in een monoloog die over kinderen heen gestort wordt en overgedragen via uitgewerkte powerpoint presentaties en samenvattingen, worden kinderen niet geprikkeld om vragen te stellen, zelf op onderzoek uit te gaan en nieuwe verbanden te vinden.

De 70-20-10-regel werkt niet alleen in de volwassen wereld. Dus waarom moeten kinderen in stilte luisteren in plaats van te ervaren? En gaat het alleen over dat ene vak in plaats van de verbinding te leggen tussen alle kennisgebieden onderling en de wereld waar zij deel van uit maken? En krijgt alleen degene die het netst zijn vinger opsteekt een beurt?

Een leven lang leren

Leer kinderen weer vragen stellen, daag ze uit om te associëren, laat ze ontdekken hoe de wereld in elkaar zit, met technologie spelen om erachter te komen waarom het werkt en dompel ze onder in een vreemde taal voordat ze de grammatica krijgen. Zo blijft hun aangeboren nieuwsgierigheid actief en zijn zij klaar om creativiteit en innovatie in hun professionele leven mee te nemen. Een leven lang leren voedt de ziel.

Terug naar organisaties. Laat de kennismaking van nieuwe medewerkers in de organisatie een warm bad zijn en waardeer hun frisse blik en anders-zijn. Laat ze zelf ontdekken wat de waarde (lees: zin en onzin) is van alle patronen en structuren binnen de organisatiecultuur. Moedig ze aan om veel waarom-vragen te stellen, met creatieve ideeën en oplossingen te komen. Wees bereid ook steeds weer daarover hun vragen te beantwoorden vanuit een open houding van verwondering. En beloon deze spirit en dit gedrag. Kortom: beloon anders doen.

We moeten dus beginnen bij het begin. Starten in het onderwijs, de kracht van nieuw talent in de organisatie benutten, diversiteit aanmoedigen en generaties van elkaar laten leren. Daarvoor hebben we moedige leiders nodig, die vertrouwen en ruimte geven.

Waardeer dit blogbericht:

Daphne's passie is een bijdrage leveren aan duurzame ontwikkeling van mens en organisatie. Zij draagt o.a. aan de volgende vraagstukken bij: het in kaart brengen van de cultuur en ontwikkelperspectieven, het uitlijnen van individuele talenten met team- en organisatie doelen; het versterken van het organiserende en lerende vermogen in samenwerking; het aanspreken en openen van groeibereidheid in ontwikkeltrajecten. En altijd met toekomstbestendigheid van mens en organisatie als lange termijn focus. Daarnaast leidt zij andere professionals in duurzaam ontwikkelen op. Daphne maakt op heldere wijze inzichtelijk wat er speelt en weet mensen op organische wijze mee te nemen in de gewenste richting.


  

Reacties