05
aug

Een belangrijke les uit onze transitie naar zelfsturing

Geplaatst door op in Opinie
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 4391
  • 1 reactie
  • Afdrukken

Het gevoel van waardering dat medewerkers ervaren is een belangrijke bepaler voor het moreel en de motivatie van medewerkers. Wat bepaalt het gevoel van waardering? Dit vind ik lastig te vangen en is per persoon verschillend. Het gaat om de perceptie van de medewerker. Deze is niet gelijk aan de intentie van de organisatie om haar medewerkers te waarderen.

Dit ondervonden wij aan den lijve toen we bij Effectory ruim 2 jaar geleden een transitie naar zelfsturende teams doormaakten. In deze blog beschrijf ik wat wij hebben geleerd over waardering tijdens onze transitie naar zelfsturende teams.

De dag van de waarheid

Het is 1 februari 2012. Na een aantal maanden van voorbereiden is dit de dag waarop het gaat gebeuren. Vandaag kantelen we de hele organisatie van een redelijk traditioneel en functioneel ingerichte organisatie naar multidisciplinaire zelfsturende brancheteams. Het managementteam heft zichzelf op. Verruit het grootste deel van alle collega's komt te werken in nieuwe teams. Een zeer ingrijpende verandering op vele fronten met effecten die we vooraf zeker niet allemaal hebben overzien.

Waarderen van collega's, dat is toch de rol van managers?

Vrijwel direct na onze kanteling naar zelfsturende teams wordt het duidelijk: Het gevoel van waardering dat de meeste medewerkers ervaren heeft een flinke deuk opgelopen. Voor de kanteling naar zelfsturende teams was hier weinig van te merken. Hoe kan het dat dit ineens gebeurt? Na een groot aantal gesprekken met collega's wordt het duidelijk. Het geven van waardering wordt gezien als de primaire verantwoordelijkheid van de leiddinggevende. Een leidinggevende is hier immers voor aangenomen en heeft de tijd en kwaliteit om iedereen binnen een team in de gaten te houden, toch? Voor een deel is dit natuurlijk zo, al merk ik dat oud-leidinggevenden in deze onzekere situatie wel erg magische kwaliteiten op dit gebied toegedicht krijgen.

Waarderen van anderen?!

Leidinggevenden zijn er niet meer. Medewerkers zijn druk bezig om hun plek te vinden in de nieuw samengestelde teams. De aandacht van veel collega's ligt logischerwijs bij zichzelf en het omgaan met deze verandering en niet bij het waarderen van de ander. Wanneer we aan collega's de vraag stellen: "maar spreek jij wel waardering uit naar je collega's?"dan krijgen we regelmatig de reactie: "hoezo, ik word toch ook niet gewaardeerd?!"

Lessons learned

Zo ontstond een "waarderingsvacuüm". De les die ik eruit geleerd heb is: "Medewerkers ontlenen een deel van het gevoel van waardering aan de leidinggevenden. Leidinggevenden vervullen (soms misschien onbewust) een grotere rol dan gedacht. Zachte rollen zoals het geven van waardering worden tijdens een forse transitie extra belangrijk. Onze veronderstelling was dat de teams en teamleden dit onderling als vanzelf zouden opvangen.

Achteraf gezien was dit veel te kort door de bocht. We hadden hen hier veel meer in moeten begeleiden. We hebben voor de transitie alle 'harde taken van de oud-leidinggevende samen met de nieuwe teams herbelegd. Dit hadden we ook met de 'zachtere' en minstens zo belangrijke rollen van leidinggevende moeten doen.

Het herstellen van het gevoel van waardering

Het gevoel van waardering is inmiddels hersteld. Vooral door de inspanningen die de teams zelf op dit punt hebben gedaan. Zij hebben onderling afspraken gemaakt over het thema waardering. Het geven van waardering is herbelegd binnen hun eigen team. Echt een mooi staaltje persoonlijk leiderschap. Ieder team heeft hiervoor zijn eigen manier ontwikkeld. Dat vind ik mooi om te zien.

Medewerkers blijven herinneren aan de kracht van het uitspreken van waardering naar elkaar blijft ook vanuit de ondersteunende rollen, zoals de Directie en HR zeer belangrijk. Zeker wanneer je organisatie vol zit met ambitieuze en zeer resultaatgerichte mensen zoals bij ons. Het risico bestaat dat de verbeterpunten over tafel vliegen terwijl het echt stilstaan bij, en het vieren van (persoonlijke) successen achterblijft. Juist in het uitspreken van oprechte waardering naar elkaar schuilt een onmetelijke (gratis) bron van energie en motivatie.

Een blijvend punt van aandacht

Het verstevigen van het gevoel van waardering blijft een extra punt van aandacht binnen een organisatie met zelfsturende teams. Het is zaak om teams, juist als het druk is, het even iets minder gaat of in andere situaties van onzekerheid, te blijven herinneren aan het belang en de kracht van het uitspreken en écht ontvangen van waardering. Want waardering is volgens mij een potentiële bron van energie en motivatie die bij veel organisaties nog veel beter kan worden benut.

Waardeer dit blogbericht:

Don Griffioen is werkzaam bij Effectory en co-auteur van "HR-handboek: hoe moderniseer je je organisatie" en "Het verborgen potentieel van werkend Nederland".


Zijn overtuiging is: Om als organisatie ook in de toekomst succesvol te zijn is het noodzakelijk om het volle potentieel van medewerkers te benutten. Voor veel organisaties betekent dit een transitie naar meer mensgericht organiseren. Dit is waar hij organisaties met veel plezier en energie bij helpt. In dit soort transities komen zijn voorliefde voor nieuwe vormen van organiseren, leiderschap en organisatieverandering samen. Vanuit zijn rol bij Effectory adviseert hij organisaties specifiek over dit soort vraagstukken.


linkedin hover 32 twitter hover 32

Reacties