05
dec

Bekijk je werkkamer eens kritisch

Geplaatst door op in Opinie
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 2063
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Afgelopen vakantie maakte ik met mijn gezin ik een prachtige reis door tropisch Costa Rica. Weinig cultuur voor een antropoloog, des te meer natuur, verlaten stranden, bijzondere dieren en dat heerlijk zwoele klimaat. Elke keer als ik op reis ben word ik weer getroffen door hoe zeer omgeving en klimaat mijn humeur en functioneren bepalen. De dag verloopt gewoon anders bij regen en tropische storm dan bij stralende zon. Je eigen veerkracht, onderlinge omgang, contact met mensen die je tegenkomt: het is zó wezenlijk.

Niet alleen klimaat heeft die invloed. Zowel op vakantie, maar ook thuis of aan het werk let ik op omgeving en ruimte. Als organisatieantropoloog ben ik gewend bij een eerste kennismaking zowel de ander als zijn of haar werkplek uitvoerig op me in te laten werken. Veelzeggend. Dikwijls blijkt later in de begeleiding van een team, coachingstraject of leiderschapstraining dat het exemplarisch is voor een vraagstuk. Een paar mooie voorbeelden.

In een zorginstelling begeleidde ik een team van managers in een intervisietraject. Gemeenschappelijk thema was het hijgerige gevoel van de ene naar de andere vergadering te vliegen zonder tijd te hebben voor bezinning en visieontwikkeling met elkaar. De eerste drie keer dat we bijeenkwamen, konden we letterlijk geen rustige plek vinden. De vergaderruimte was te laat gereserveerd. Toen we op een van de kamers van de manager gingen zitten, bleek een collega die onverwachts ook nodig te hebben. Mensen kwamen steeds binnenlopen. Na dat eens een tijdje aangezien te hebben, ben ik het gaan bespreken. Hoe komt het dat het niet lukt om eigen ruimte te vinden?

Natuurlijk bleek het hier geen simpel planningsvraagstuk te zijn. Een lastig onderliggend cultuurpatroon van over grenzen van elkaar heen gaan, geen nee accepteren, eeuwige beschikbaarheid kwam aan het licht. Toen dat eenmaal duidelijk was verliepen de volgende sessies veel effectiever én in een rustige ruimte in het bos. Het team gunde zichzelf nu wel die 'luxe'.

Een ander mooi voorbeeld is dat van een executive vrouwelijke leidinggevende die ik coachte op haar werkplek. Haar werkkamer was modern en transparant, met een glazen wand naar de gang. Tijdens onze gesprekken kwamen er steeds maar collega's langs, die dan allerlei 'grappige' dingen deden. Gekke bekken, op het horloge kijken, uitgebreid zwaaien. De coachee deed dan van alles grappigs terug.
Natuurlijk zou een simpele conclusie kunnen volstaan: geen geschikte plek voor een coachingsgesprek. Of toch wel: toen we het gedrag van collega's én de leidinggevende zelf bespraken, kwamen er emoties los. Over je statuspositie pakken en houden in een masculiene omgeving. Over een uitgestelde promotie. Over wel of niet in mantelpak gaan lopen. Over rolbewust leiderschap. We zijn de rest van de gesprekken bewust blijven zitten in de kamer met de glazen wand. Zonder zwaaien en met een pokerface bij lollige collega's.

En dan heb ik het nog niet eens over de werkkamer met een bureaustoel in de vorm van een koningstroon, een prikbord met allemaal posters van het vorige bedrijf waar iemand werkte, een ansichtkaart op het prikbord met de tekst "fouten maken is menselijk, wees bij mij geen mens, stapelhoge chaos op sommige bureaus en de leidinggevende die elk jaar beoordelingsgesprekken moet voeren met 120 mensen verdeeld over vier locaties.

Kijk zo na de vakantie eens goed door de bril van een buitenstaander naar je eigen werkplek, prikbord en kleding. Tevreden met wat je ziet, of tijd voor een apk-keuring met grote beurt?

Waardeer dit blogbericht:

Danielle Braun is corporate antropoloog en expert op het gebied van organisatiecultuur en leiderschap. Haar motto: "een mens is niet los verkrijgbaar". We functioneren binnen de cultuur en dynamiek van de groep of organisatie. Wil je beter leiden, veranderen, functioneren, dan zal je de grammatica van de organisatiecultuur tot in haar genen moeten doorgronden. Danielle Braun laat je door het oog van de antropoloog zien hoe je dat doet.


Danielle is gepromoveerd op een onderzoek naar organisatiecultuur bij de politie, werkte in diverse strategische directiefuncties en bij een groot consultancybureau. Helpt nu organisaties en leiders het beste uit zichzelf te halen. Dat doet ze in de rol van spreker, trainer, executive coach, begeleider van MT's. Daarnaast is Danielle Co-founder van de Academie voor Organisatiecultuur. Uit liefde voor het vak richtten Danielle Braun en Jitske Kramer samen de AvO op. Een platform voor Corporate Antropologie in Nederland. Met leergangen, boeken, blogs, workshops, key-note lezingen brengen zij de kennis van organisatiecultuur(verandering) in Nederland op een hoger level. 

Reacties