09
jan

Het sociale aspect van MVO

Geplaatst door op in Artikelen
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 2886
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Afgelopen week hoorde ik een ondernemer klagen over MVO. Hij vond dat sociale MVO-doelen niet duidelijk te achterhalen zijn en werkgevers vooral veel gedoe opleveren. Als voorvechter voor meer aandacht voor het sociale aspect van MVO, raakt dit mij in het hart. Voor zowel de lokale politiek als werkgevers is het juist zo belangrijk dat sociale MVO bij aanbestedingen een grotere rol moeten gaan spelen.

MVO heeft betrekking op de maatschappelijke verantwoordelijkheid van organisaties in zowel de private als publieke sectoren. Het gaat om de keuze dat geld niet het voornaamste doel van organisaties is, maar dat zaken als milieu en mensen ook belangrijke doelstellingen zijn. De winst is te behalen door duurzame inzetbaarheid van werknemers te verbeteren. En een gezonde en veilige leef- en werkomgeving te creëren.

De eerder genoemde werkgever sprak mij aan op het feit dat het voor werkgevers een ramp is om te onderscheiden wanneer je maatschappelijk verantwoord onderneemt en wanneer niet. Hij klaagde over de veelheid aan regels die hij krijgt opgelegd. Voor mij was dit de bevestiging dat werkgevers 'aan MVO doen' omdat de overheid dat wil. Als je je laat leiden door de regels, dan komt MVO niet van binnenuit. Als de organisatie niet bewust bezig is om het sociale en groene in harmonie te brengen met de financiële doelstellingen dan zit niet in het DNA. Dan kies je niet voor een medewerker met een handicap omdat je dat als onderdeel van je maatschappelijke verantwoordelijkheid ziet, maar om subsidie te ontvangen en goedkope arbeid in te kopen.

Gister was ik zo perplex dat ik geen overtuigend antwoord kon verwoorden. Ik zei iets in de trant van 'Er zijn veel verschillende keurmerken, van ingewikkeld tot eenvoudig. Heb je die categorie al bestudeerd?' Juist de veelheid aan regels bleek het probleem te zijn.

Het is voor een overheid, werkgever of wie dan ook niet meer te achterhalen wanneer een werkgever nu 'goed bezig' is. Er bestaan namelijk verschillende keurmerken, zoals PSO (Prestatieladder Sociaal Ondernemerschap) van TNO, het convenant met De Gewoonste Zaak van MVO Nederland en ook het nieuwe MVO People keurmerk van Stichting Mobiliteit Holland.

Stichting Mobiliteit Holland koos voor een simpeler oplossing die voor werkgevers weinig extra kosten meebrengt, niet aan veel regels is gebonden en waar advies in de prijs zit inbegrepen.

Dit keurmerk zou goed kunnen gaan scoren. Bij aanbestedingen wordt sociaal ondernemerschap, binnen het MVO kader, namelijk een steeds vaker gehoord issue. Met het de huidige aantallen werklozen, mensen met een handicap die straks ook aan de slag moeten en al die andere mensen die niet zomaar aan de slag komen, is een beetje aansporing vanuit de lokale overheid geen slecht idee. Vooral niet omdat dat arbeidsmarktvernieuwing met zich mee kan brengen. Door meer te kijken wat iemand bij kan dragen aan een organisatie, ongeacht hoeveel uren iemand werkt of hoe productief iemand kan zijn. Dat is namelijk niet de essentie, wel of die persoon past binnen de organisatie en of zijn of haar kennis een waardevolle aanvulling is. Dat kan zonder ingewikkelde regels maar gewoon omdat een bedrijf geld wil en kan verdienen aan een mooi en interessant project.

Voor hr-professionals vraagt dit om een andere mindset. Een focus op maatschappelijke bijdragen - in de vorm van kennis, sociale cohesie of simpelweg omdat iemand goed met zijn handen kan werken- is een andere focus dan die op productiviteit. Toch verwacht ik ook binnen hr steeds meer aandacht voor MVO-doelstellingen. Want een gezonde werkplek en divers personeelsbeleid zijn allebei te rekenen tot het sociale domein van MVO.

Dus om terug te komen op die ondernemer: één overzichtelijk en landelijk keurmerk voor sociale aspecten binnen MVO zou zowel hr-professionals als ondernemers helpen om deze nieuwe visie op de arbeidsmarkt op te pakken.

Waardeer dit blogbericht:

Als ervaringsdeskundige werken met een handicap, wil ik werkgevers prikkelen om talenten met een handicap een kans te bieden. Want met een beetje creativiteit, maatwerk en out of the box te denken, is op elke werkvloer inclusie mogelijk. Mijn kernactiviteit is adviseren van werkgevers, gemeenten en verschillende politieke partijen over de arbeidsmogelijkheden van mensen met een handicap. Daarnaast ben ik spreker op diverse congressen en seminars die betrekking hebben op arbeidsparticipatie van mensen met een handicap.  

Reacties