17
nov

De zin en onzin van een diploma

Geplaatst door op in Opinie
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 3242
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Training is een te mooi instrument om verkeerd te worden ingezet. Toch blijkt dit in de praktijk vaak voor te komen. Training als middel om de prestaties van organisaties te verbeteren, terwijl de oorzaak van het performanceprobleem in ruim negentig procent van de gevallen niet een kennis- of competentietekort is. Dit is de eerste in een serie waarom trainingen niet en juist wél werken: op diplomajacht.

Meer kennis met minder diploma’s

Werkgevers, managers en professionals vinden opleiding, trainingen en diploma’s belangrijk.  Eigenlijk vindt iedereen dat. Zelfs zo belangrijk, dat we met zijn allen een diplomajacht organiseren. Natuurlijk, diploma’s zijn nuttig. Managers benutten formele opleidingen onder meer om van baan te veranderen, carrière te maken en de persoonlijke ontwikkeling te bevorderen. Ook is het een goede zaak dat via diploma’s keurig is geregeld wie welk beroep mag uitoefenen.

Maar een diploma vormt, zoals vaak wordt ervaren, géén garantie voor goed presteren op de werkplek. Mintzberg (2004) stelt in zijn boek Managers not MBA’s: ‘Het is niet mogelijk een leider in het leslokaal te creëren.’ Een MBA-opleiding leidt wel tot een diploma, maar niet noodzakelijkerwijs tot een effectieve leider. Mintzberg heeft een punt. Organisaties en managers handelen vaak vanuit de veronderstelling: meer kennis en meer diploma’s leiden tot beter presteren op het werk. Dat is ook logisch in een tijdperk waarin kennis een zo prominente rol vervult. Voor organisaties én voor kenniswerkers.

De factoren die van invloed zijn op het presteren van mensen

Mensen met meer kennis presteren beter op het werk. Dat klinkt logisch. Maar Harold Stolovitch (2004) noemt het een mythe. Uit zijn onderzoek blijkt dat er andere factoren zijn die meer invloed hebben op het presteren op de werkplek dan kennis. Bijvoorbeeld:

  • feedback op presteren;
  • cultuur;
  • passen bij de waarden van het bedrijf;
  • de mogelijkheid om in teams te werken.

Stop met het stapelen van trainingen

In de jacht naar meer kennis worden niet alleen diploma’s maar ook trainingen en cursussen gestapeld. Vanzelfsprekend is dit vaak zinvol voor de persoonlijke of professionele ontwikkeling en de planning van de loopbaan. Maar ook het stapelen van trainingen vormt géén garantie voor beter presteren op het werk.

De diplomajacht leidt ertoe dat managers en professionals blijven vragen om opleidingen en trainingen. Dit werkt de opleidingsreflex in de hand.
Natuurlijk, opleidingen en diploma’s zijn bijzonder nuttig en vormen terecht de basis voor de ontwikkeling van professionals én organisaties. Maar opleidingen alleen bieden géén garantie voor een verbeterde prestatie op de werkplek.

Er bestaat verwarring over de vraag of je op gedrag of op resultaat moet sturen. In mijn volgende blog meer hierover. Ik ben benieuwd naar jouw ervaringen over de effecten van trainingen op het presteren van organisaties. 

Beeld: tookapic

Waardeer dit blogbericht:
0
Getagged in: HRD Leren Talentmanagement

Mensen zien mij als een eigenwijze kenniswerker met een niet te stillen honger voor (online) kennis, die voortdurend bezig is met oplossingen om professionals slimmer te laten werken en leren. Kennisproductie- en deling lopen als een rode draad door mijn werk. Met drie gezichtsbepalende boeken over leren in organisaties in het afgelopen decennium: 



  • 70:20:10 naar 100% Performance (2015) samen met Charles Jennings en Vivian Heijnen

  • Kostbaar misverstand (2008); van training naar business improvement met Vivian Heijnen

  • Liever (g)een training (2006) met Boudewijn Overduin


Al jaren ben ik actief in (inter)nationale netwerken om op die manier de innovatie en kennisvoorsprong over leren in organisaties verder uit te bouwen. Daarom functioneer ik ook op het snijvlak van wetenschap, praktijk, innovatie en publicaties. Niet geheel toevallig is dat ook de wereld van Tulser en het internationale 70:20:10 Institute (opgericht met Charles Jennings en Vivian Heijnen).


 linkedin hover 32twitter hover 32facebook hover 32