09
dec

Ik ben niet asociaal; ik ben aan het opladen

Geplaatst door op in Opinie
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 2294
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Tegenwoordig is er een sterke waardering voor de eigenschap extraversie. Het is van belang dat je zichtbaar bent, zowel fysiek als virtueel, op sociale media. Moeten we dan allemaal extravert zijn of worden? Gelukkig niet, betoogt Angeline Dekker-Valks.

De toegevoegde waarde van introversie

De persoonlijkheidseigenschap extraversie is alom aanwezig. Netwerkvaardigheid is een veel gevraagde competentie in functieprofielen. Ook in mijn werk als assessmentpsycholoog zie ik dat extraverte mensen overall sneller carrière maken; ze vallen meer op en worden vaker voor vacante posities gevraagd. In een explorerend onderzoek binnen onze organisatie werd de persoonlijkheidseigenschap extraversie door meerdere opdrachtgevers genoemd als een belangrijke eigenschap om succesvol te zijn en door te groeien. Toch is maar grofweg de helft van de mensen (enigszins) extravert. De andere helft van de mensen is veel minder uitgesproken en acteert liever op de achtergrond.
Betekent dit dat iedereen extravert moet zijn of zijn of haar extraverte kant moet ontwikkelen? Dat lijkt me geen haalbare kaart. En bovendien is het ook niet wenselijk. De kracht van introversie mag niet worden onderschat. Maar, wat is dan de kracht van introverte mensen oftewel de ‘toegevoegde waarde’ van introversie?

De algemene definitie voor introversie is ‘in zichzelf gekeerd zijn’, of ‘eenzelvigheid’. Ook wordt vaak de tegenstelling met extraversie benadrukt. Sigmund Freud introduceerde de term en Carl Jung maakte de begrippen introversie en extraversie tot kern van zijn persoonlijkheidstypologie. Sophia Dembling stelt in haar boek De Kracht van Stille Mensen dat extraverte mensen energie krijgen van hun omgeving en introverte mensen juist goed kunnen ‘opladen’ als zij alleen zijn. Kenmerkende eigenschappen van introverte mensen zijn onder andere goed kunnen luisteren en analyseren. Ze kunnen zich goed concentreren en bereiden hun werk goed voor. Bovendien kunnen ze een presentatie geven of op een podium staan (zoals Steve Martin, Julia Roberts en Katharine Hepburn), maar staan er wel als zichzelf of halen de kracht voor de rol uit zichzelf en niet zozeer uit hun omgeving (zie ook Sophia Dembling’s blog The Introvert’s Corner).

De relatie met verlegenheid en hoogsensitiviteit

In de praktijk wordt introversie vaak verward met verlegenheid, terwijl er wel degelijk een verschil is. Zoals Sophia Dembling het verwoordt: verlegen mensen zijn bang om sociaal te zijn, introverte mensen hebben er niet altijd zin in. Beide eigenschappen kunnen elkaar echter wel overlappen. Dit geldt ook voor hoogsensitiviteit; hoogsensitieve mensen zijn snel overweldigd door te veel bedrijvigheid en drukte, zijn gevoelig voor andermans stemmingen en zijn zich hyperbewust van wat er om hen heen gebeurt. Hoogsensitieve mensen kunnen echter wel degelijk extravert zijn.

Een cliënt die ik laatst in een assessment zag, kwam in eerste instantie verlegen over. Met name in nieuwe omgevingen waarin zij contact moest leggen met onbekenden, was zij een wat ‘grijze muis’ en bij voorkeur stil en op de achtergrond. Als zij echter een inhoudelijk discussie of betoog moest houden over onderwerpen die haar echt aan het hart gingen, kon zij vol vuur haar inhoudelijke standpunten verdedigen. Dan was er van verlegenheid geen sprake, maar vond haar omgeving haar juist erg zeker, soms zelfs wat arrogant. Introversie werd bij haar duidelijk verward met verlegenheid.

De kracht van diversiteit

Om terug te komen op mijn vraag; het lijkt mij niet wenselijk dat iedereen extravert is. Als iedereen extravert is, wie luistert er dan? Wie neemt de tijd voor reflectie op strategische plannen of geeft ruimte daarvoor? De verscheidenheid aan eigenschappen van mensen is juist prettig; dat mensen niet goed in een hokje te plaatsen zijn en anders kunnen reageren dan je wellicht zou verwachten, maakt samenwerken een feest. Dat maakt dat ieder van ons zich kan blijven verbazen en verwonderen. En hiermee mogen wij ons dagelijks bezighouden; wat een mooi vak hebben wij toch!

Beeld: Pixabay

Waardeer dit blogbericht:
0

Ik geloof in talentontwikkeling ten dienste van de organisatie én ten dienste van het individu. Vanuit mijn achtergrond als arbeids- en organisatiepsycholoog en mijn werkervaring heb ik een sterke affiniteit met werk-, loopbaan- en organisatievraagstukken. De match tussen de organisatie(cultuur) en de talenten van een individu is essentieel voor het welslagen van iemand in een functie.


Ik richt mij in mijn werk dan ook niet alleen op de talenten van een individu, ik onderzoek ook waar de kansen en risico’s liggen in combinatie met de organisatie.


Ik ben ervan overtuigd dat het belangrijk is om vanuit je eigen kracht je loopbaan te ‘regisseren’ en invulling te geven!


 


linkedin hover 32