02
juli

Ik heb héél veel zin om jou te slaan!

Geplaatst door op in Nieuws
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 1913
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Mijn zoon was boos. Héél boos. Hij wou op de Play Station en ik had daar nee tegen gezegd. Ik vervloek soms nog steeds de dag dat ik hiermee ben begonnen. Zijn eerste Game Boy kreeg hij toen hij zeven was. Toen al kon ik niet mee met Mario en nu al helemaal niet. Ik snap er niets van en vind het soms eng.

Maar goed, ik blijf de overtuiging houden dat een kind om moet leren gaan met de verleidingen en de gevaren van deze tijd. Daar hoort Play Station drrrrrrrrrrrrrrrrrrríééééé (ja, dit heel hard roepen) bij.

Zoals ik als moeder moet leren met mijn kind om te gaan, moet mijn kind met mij leren omgaan.

Dus met nee leren omgaan.

Hij dus boos. Hij keek en keek en zei niks. Toen kwam het eruit. Hij stapte op me af en zei, bijna toonloos, 'Ik heb heel veel zin om jou te slaan, heel hard te slaan.' Ik deed mijn best om niet in lachen uit te barsten. Wat kwam dat er mooi oer uit en wat een eerlijkheid. Ik kon alleen maar reageren met een bevestiging van zijn gevoel. Natuurlijk was hij boos. Natuurlijk is het frustrerend als je een nee te horen krijgt en natuurlijk moet je dat dan kwijt. 'Ja, als ik jou was zou ik ook willen slaan.' zei ik.

En toen werd het stil. Ik had hem ruimte gegeven voor zijn negatieve emoties. Was niet in de verdediging gegaan of een preek gaan houden over hoe slecht het wel niet is om boos te zijn. Hij draaide zich om en liep naar buiten.

Na tien minuten kwam hij met rode wangen en warm terug. 'Weet je wat ik gedaan heb?' zei hij. 'Nou, ik ben naar de sloot gegaan en heb keihard met steentjes gegooid.' 'En,' vroeg ik. 'Hielp dat? Ben je het nu kwijt?' Zijn antwoord was bevestigend.

Negatieve emoties, het blijft lastig. In de kiem smoren. Beredeneren. Uitpraten. Toelaten.

Wat ik graag zie is dat een kind ervaart dat ze erbij horen. Er mogen zijn. En een manier kan uitvinden om die te uiten. Zeggen dat je de behoefte hebt te slaan, helpt onzes inziens om dat vervolgens juist níet te doen en een andere weg te vinden. Een weg die ik mijn klanten vaak nog moet leren vinden.

Leve de steentjes en het water!

Waardeer dit blogbericht:
Getagged in: Leren Patronen

Wilma de Haas (1960) is oprichter en eigenaar van Haas & Konijn ®, een niet-alledaags en merk-waardig bureau voor persoonlijke en professionele ontwikkeling. Na afronding van de Artez Academie voor Theater heeft zij de omslag gemaakt naar het bedrijfsleven en ruim twintig jaar gewerkt op het gebied van mens & arbeid. Sinds 2005 is zij werkzaam vanuit haar eigen praktijk. Haar columns zijn de afgelopen jaren gepubliceerd in diverse vakbladen w.o. BG Magazine, Tijdschrift voor Coaching en PSC Magazine. Naast gedragskundige en trainer is zij ondernemer, partner van een leidinggevende en moeder van een zoon.

Reacties