09
aug

De dynamiek van in- en uitsluiting herkennen

Geplaatst door op in Artikelen
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 952
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Uit angst voor het onbekende be- en veroordelen we anderen, bewust en onbewust. Die mechanismen van in- en uitsluiting zijn het speciale thema van Shielta Ramautarsing. Zij is trainer, verbonden aan SchoolvoorCoaching, en verzorgt dit najaar de training Diversiteit & uitsluiting in organisaties.

SchoolvoorCoaching in gesprek met…Shielta Ramautarsing.
Tekst: Caroline Linssen

Wat is jouw speciale band met het thema in- en uitsluiting?

‘Ik ben in Nederland geboren en getogen met ouders van Surinaams-Hindoestaanse afkomst, een gezin waar huiselijk geweld en kindermishandeling speelde. Dat gebeurde binnenshuis, onzichtbaar voor de buitenwereld. Toen ik op mijn negentiende uit huis ging om daaraan te ontsnappen, werd ik verstoten door een deel van mijn familie en de gemeenschap waar we toe behoorden. Ik was dus al vroeg bekend met in- en uitsluiting. Al vanaf mijn zestiende was ik iedereen aan het helpen en redden, behalve mezelf. Onbewust heeft dit meegespeeld bij mijn keuze voor de studie andragogie. Ik had leuke banen, mijn verleden kwam niet ter sprake. Dat ging goed totdat ik in een organisatie terecht kwam waar een angst- en machtscultuur heerste. Ik kon daar niet mee omgaan en liep vast. Ik kon er niet meer omheen: voor mijn eigen verwerkingsproces en transformatie moest ik mijn belemmeringen onder ogen zien. Daarna zag ik om me heen bij mijn medewerkers dezelfde onmacht waar ik mee had gezeten. Als ik daar bij hen aandacht aan schonk, bleek die onmacht vaak hun grootste kracht. Om mezelf als voorbeeld te nemen: ik presteerde heel veel, maar deed dat op wilskracht. Overleven kost heel veel energie. Pas toen ik mijn verleden een plek kon geven, kon ik die energie eindelijk positief gebruiken om mijn eigen praktijk Wij zij en Ik op te zetten en te doen wat ik nu doe.’

Werkt die omkering ook voor jouw cliënten in je coachpraktijk?

‘Door in trainingen de inzichten van mijn verhaal met deelnemers te delen, wordt het mijn kracht. In individuele coaching zie ik door mijn achtergrond heel snel patronen. Ik ga naar die diepe laag waar de kern zit, en als mensen dat kunnen transformeren, wordt het hún kracht. Vaak zeggen coachees me: “Ik heb al zo veel processen bij de GGZ doorlopen, maar niemand pakt zó diep door als jij. Nu pas voel ik me geholpen.” Zo heb ik eens iemand gecoacht die steeds het gevoel had dat zij hard moest werken en altijd de rotklussen kreeg. Dat gevoel kwam uit het verleden. Nu wil ze een eigen bedrijf opzetten om anderen te helpen met puinruimen in huis en het ordenen van de administratie! Dat vraagt van zo’n coachee wel dat ze eerst door al die emotionele lagen gaat en die emoties een plek geeft.’

Klinkt meer als counseling of therapie dan coaching.

‘Dat klopt. Je krijgt wat je aankan, dus ik krijg coachtrajecten waarin trauma’s en geweldzaken spelen. Mensen die denken dat ze vastlopen op de inhoud van het werk, terwijl het probleem veel dieper ligt. Daar komt in- en uitsluiting om de hoek kijken. Ze voelen zich uitgesloten omdat ze niet mee kunnen komen. In zo’n geval kijk ik welk gedrag iemand vertoont. Daar kan een trauma meespelen, maar tegelijkertijd voelen ze ook het bewuste of onbewuste onbegrip van hun collega’s of leidinggevenden. Je wordt beoordeeld of zelfs veroordeeld op je gedrag door de ander. Daarom train ik ook leidinggevenden, want ik vind het van persoonlijk leiderschap getuigen als een manager vanuit een open houding de medewerker zover krijgt dat hij zijn belemmeringen durft te delen. Je hoeft die niet altijd op te lossen, maar je moet wel verder kunnen kijken dan de oppervlakte.’

Uitsluiting van mensen komt vaak voort uit angst voor het onbekende.

‘Angst voor het onbekende is angst in jezelf. Het zegt iets over jou, jouw normen en waarden, jouw opvoeding, jouw bril. Kijk maar naar het vluchtelingenprobleem: hoe open staan we er eigenlijk voor om die “andere mensen” écht te ontmoeten? En dan bedoel ik ont-moeten, dat de ander dus mag zijn wie hij is. Als we ons laten leiden door angst, speelt er onderhuids altijd iets anders mee. Ook in organisaties let ik daar op: wat speelt er in de onderstroom?’

Wat hebben organisaties te winnen als ze dat oppakken?

‘We hebben de gevolgen van ouderwetse machtsverhoudingen gezien in de financiële wereld. Gelukkig gaan de systeemwereld van organisaties en de belevingswereld van medewerkers steeds meer op elkaar aansluiten en is er meer oog voor medewerkers. Als je lekker in je vel zit en het gevoel hebt dat je gehoord wordt, geeft dat vertrouwen. Dan zijn mensen extra productief en minder ziek. Het vraagt van leidinggevenden dat ze durven loslaten en een andere manier van sturen en omgaan met mensen adopteren. Organisaties zouden niet moeten willen dat er überhaupt sprake is van in- en uitsluiting. Het verdeelt mensen, vreet energie en de samenwerking loopt minder. Als je dat kan ombuigen, wordt het je kracht om mensen in te sluiten. Dan gaan je medewerkers als een trein! Zo haal je je resultaten ook, maar dan wel op een manier die recht doet aan iedereen.’

Waardeer dit blogbericht:
Getagged in: coaching inclusie training

Sinds 1997 heeft SchoolvoorCoaching duizenden professionals opgeleid tot coach. Zo leveren we een belangrijke bijdrage aan het fundament voor vakmanschap in coaching. Het systeemdenken, de psychologie van Jung en je fysieke ik zijn daarvoor het uitgangspunt. Bij SchoolvoorCoaching geef je jouw rol als coach echt diepgang. Dat vraagt veel van je, maar levert ook blijvend resultaat op in je gesprekken: je versterkt je repertoire om met lastige gesprekssituaties om te gaan, reageert directer en kunt de gevolgen van je aanpak beter voorspellen. Persoonlijke groei en stressbestendigheid zijn het resultaat. Wij noemen dit ReflAction. Nieuwsgierig? Maak kennis tijdens een gratis Next Step Workshop.

Reacties