24
juni

Zwijg eigen risico dragen WGA niet dood

Geplaatst door op in Opinie
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 3683
  • 0 reactie
  • Afdrukken

To be or not to be: met betrekking tot eigenrisicodragen WGA is deze vraag weer hoogst actueel. De crisis noopt tot aandacht voor kostenbesparing: eigenrisicodragen is een van de vraagstukken die dan vanzelf in het vizier verschijnen. Bovendien dwingt de modernisering van de Ziektewet alle werkgevers tot een nieuwe afweging (zie kader). De vraag is wat er gebeurt als die eenmaal is gemaakt. Tot nu toe zwijgen veel werkgevers hun eigenrisicodragerschap ten onrechte dood.

Kans om te verbinden

Natuurlijk: wie eigenrisicodrager wordt, doet dat allereerst uit financiële overwegingen. Niks mis mee. Als overstappen op een private verzekering goedkoper uitpakt, is dat in crisistijd uiterst welkom. Maar dat mag geen reden zijn om het onderwerp in de in- en externe communicatie volledig te vermijden. Betere re-integratiekansen en lagere premiekosten bieden stof voor een aansprekend verhaal. Een verhaal dat zowel zittend als mogelijk toekomstig personeel aan de organisatie kan verbinden.

Eigenrisicodragen: nieuwe afweging noodzakelijk
• Alle werkgevers zullen – of ze op dit moment nu eigenrisicodrager zijn of niet – opnieuw moeten afwegen of het eigenrisicodragerschap voor hen interessant is.
• Organisaties betalen nu alleen een hogere WGA-premie als een vaste medewerker gedeeltelijk arbeidsongeschikt raakt.
• Straks volgen respectievelijk hogere ZW- en WGA-premies als een tijdelijke kracht ziek uit dienst gaat en vervolgens instroomt in de WGA.
• Bij de ZW gaat het óók om ziektegevallen die zijn ontstaan in de periode 2010-2014. Bij de WGA telt instroom vanuit de ZW mee bij ZW-uitkeringen met een start in 2016 of later.
• Eigenrisicodragen voor de ZW is een serieuze optie voor in elk geval alle grote werkgevers (de kleintjes betalen straks alleen een variabele sectorpremie; bij middelgrote wordt die gecombineerd met een individuele gedifferentieerde premie).
• Vanaf 1 januari 2016 dekt één enkele premie de WGA-uitkeringen voor zowel vast als tijdelijk personeel. Dan is bij de WGA alleen nog eigenrisicodragen voor beide groepen mogelijk.

Communicatiekansen

Lagere verzekeringspremie, betere re-integratie – we zouden het toch over communicatie hebben? Kom ik nu op. Een slimme HR-afdeling pakt in mijn ogen niet alleen deze voordelen mee. Wie het eigenrisicodragerschap nu eens niet doodzwijgt maar er juist nadrukkelijk over communiceert, schept kansen om zijn werkgeversmerk te versterken:

• Je kunt vertellen dat de werkgever bewust kiest voor langdurige betrokkenheid.

• Je kunt melden dat hierbij is geselecteerd op de best mogelijke ondersteuning bij de re-integratie.

• Je kunt benadrukken dat niet alleen de werkgever profiteert, maar ook het personeel.

Lagere premiekosten

Die laatste belofte kan HR heel tastbaar maken. Een organisatie zal alleen aan eigenrisicodragen beginnen als de premie van de private verzekering inderdaad lager uitvalt dan die van UWV. Hier profiteert het personeel direct van als de werkgever (zoals meestal het geval is) de premie deels op de werknemers verhaalt. Dit mag tot maximaal de helft van het premiebedrag. De eigenrisicodrager bespaart premie en verhaalt dus de helft van een aanzienlijk lagere premie. Een winst van vier à vijf tientjes per werknemer per jaar is haalbaar. Kies zelf: wilt u dat nou werkelijk doodzwijgen?

Waardeer dit blogbericht:

Roel van Dooren is specialist arbeidsvoorwaarden en arbeidsvoorwaardencommunicatie bij Ravestein & Zwart. Dit redactiebureau helpt werkgevers, HR-dienstverleners en verzekeraars aan communicatiemiddelen die informeren, inspireren en commerciële boodschappen versterken. 

Reacties