12
mrt

Maatschappelijk geld verspild door gebrek aan begeleiding WW vanuit overheids- en onderwijswerkgever

Geplaatst door op in Opinie
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 1980
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Er gebeurt veel te weinig binnen de domeinen Overheid en Onderwijs, waar werkgevers verplicht eigenrisicodrager zijn voor de WW, om mensen die in de WW belanden aan nieuw werk te helpen, zo stelt Mick Netiv, directeur van HR risk-consultant Robidus.

"Ondanks de wettelijke verplichtingen ontbreken de prikkels, waardoor werkzoekende ex-werknemers aan hun lot worden overgelaten", zo constateert Netiv. "Compliancy is niet de enige reden om werk te maken van het WW-beleid van de organisatie. Hier liggen ook kansen om te besparen op 'maatschappelijk geld." Tegelijkertijd neemt het aantal rechtszaken toe waarbij WW-ers hun oude werkgever aanklagen voor niet gepleegde inspanningen.

Verplichte begeleiding door werkgever

Artikel 72A van de WW verplicht de overheidswerkgever om 'de inschakeling in de arbeid te bevorderen' van (ex-)werknemers die recht hebben of krijgen op een WW-uitkering. Met andere woorden: de werkgever moet zorgdragen voor begeleiding bij de re-integratie van de werkzoekende. Hierbij valt te denken aan sollicitatiebegeleiding, opleiding of coaching. Werkgever en ex-werknemer moeten zich samen inspannen om de WW-duur te verkorten. Voor beide partijen is het immers beter als de werknemer snel aan de slag gaat.

De werkgever heeft een tweeledige taak: erop toezien dat werkzoekenden hun best doen om aan de slag te komen en hen ondersteunen bij hun re-integratie. Voldoet een werkgever niet aan dit laatste, dan kan de ex-werknemer bezwaar maken. Hij lijdt immers onder het gebrek aan inspanning van de werkgever. Is de voormalig werknemer ontevreden met de reactie op zijn bezwaar, dan kan hij naar de rechter stappen. "De hoeveelheid van dergelijke rechtszaken neemt alleen maar toe". Dus ook om claims te voorkomen, is het belangrijk dat de werkgever aan ieder dossier voldoende aandacht besteedt.

Vergeten gebied

Voor mensen in overheidsdienst of in het onderwijs die werkloos worden, komen de bonden zelden in actie en is er vaak geen sprake van een sociaal plan. Vaak betreft het ook individuele gevallen, waar overheden en onderwijsinstellingen al op geanticipeerd hebben. "Organisaties budgetteren de verwachte uitgaven, en vervolgens worden de WW-uitkeringen gewoon uitbetaald." Ook voor de ex-werknemers zelf ontbreekt een prikkel: er zijn allerlei specifieke regelingen waar zij gebruik van kunnen maken. "WW'ers krijgen 70 procent van hun dagloon. Voor de sector overheid en onderwijs zijn er ook veel bovenwettelijke uitkeringen voortvloeiend uit afgesloten cao's of andere regelingen. Mensen in het onderwijs van pakweg 55 hoeven feitelijk nooit meer aan het werk vanwege de extraatjes met uitkeringen die oplopen tot wel tien jaar."

Maatschappelijke verplichting

Netiv is geschrokken van het gebrek aan betrokkenheid van onderwijs- en overheidsorganisaties voor werkzoekende ex-werknemers. "Goed werkgeverschap geldt ook voor mensen die bij je gewerkt hebben en even in-between-jobs zitten. Een grote rol ligt daar ook voor preventie. Als je vroegtijdig begint met begeleiding en bijvoorbeeld bij- of herscholing, is de kans op het eerder vinden van werk groter." Netiv benadrukt daarbij ook het belang voor de maatschappij in het algemeen: "Bij grote organisaties kan het beheersen van het WW-risico relatief om een druppel op een gloeiende plaat gaan, maar het gaat wel over maatschappelijk geld."

Waardeer dit blogbericht:
0

Mick Netiv is directeur in de 3-mans directie van Robidus, HR Control & Risk Management. Netiv studeerde Business Administration aan de Universiteit van Amsterdam en vervulde diverse managementfuncties bij IBM Nederland en de Benelux voor hij in 2008 in de directie van Robidus toetrad. In eerste instantie in de rol van sales director en sinds 2010 als directeur.