01
dec

Waarom werkgevers blijven betalen voor ex-flexwerkers

Geplaatst door op in Artikelen
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 3203
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Werkgevers moeten betalen voor flexwerkers die na afloop van hun arbeidsovereenkomst ziek zijn of worden. Veel werkgevers realiseren zich amper dat ziekte van flexwerkers onvoorziene personeelskosten kan opleveren.

De wet die werkgevers verantwoordelijk stelt voor de gezondheid van uit dienst getreden werknemers, is begin dit jaar van kracht geworden. Het gaat om de Wet beperking ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid vangnetters, de BeZaVa. Met deze wet verhaalt de overheid de ziektekosten van vangnetters op werkgevers.

Hr doet er dan ook goed aan om in de gaten te houden of de organisatie veel vangnetters voortbrengt. Vangnetters zijn medewerkers van wie het arbeidscontract afliep terwijl ze ziek waren. Tot dit jaar verdwenen zij in de Ziektewet. Meestal gaat het om werknemers met tijdelijke arbeidscontracten, maar het gaat ook om medewerkers die worden ontslagen binnen twee jaar ziekte. Tenslotte geldt de wet ook voor werknemers die vier weken na hun uitdiensttreding ziek worden.

Doorberekenen

Een van de belangrijkste gevolgen van de Wet BeZaVa is dat werkgevers de rekening gepresenteerd krijgen van de kosten voor zieke ex-medewerkers. Het gaat om uitkeringen voor vangnetters die zijn toegekend op grond van de Ziektewet. De overheid verhaalt deze kosten op elke individuele werkgever via een premiedifferentie. Het gaat hier om de premies voor Ziektewet en WGA (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten).

Deze individuele premiedifferentiatie geldt voor de volle omvang voor grote werkgevers (vanaf honderdmaal de gemiddelde loonsom). Voor een middelgrote werkgever (elf- tot honderdmaal de gemiddelde loonsom) geldt deze slechts gedeeltelijk, het andere deel wordt sectoraal bepaald. Voor de kleine werkgever (tot en met tienmaal de gemiddelde loonsom) geldt een volledig sectoraal bepaalde premie.

Voor de WGA-uitkeringen van vaste werknemers (WGA-vast) werd al een gedifferentieerde premie doorberekend. Maar sinds dit jaar drukken ook de kosten voor Ziektewet en WGA-uitkeringen op de WGA-premie.

Eigenrisicodragers

Ook eigenrisicodragers moeten tot 2016 de gedifferentieerde WGA-flex-premie betalen. In 2014 en 2015 is het namelijk nog niet mogelijk om eigenrisicodrager te worden voor de WGA-flex-uitkeringen. Vanaf 1 januari 2016 worden de premiestellingen van de WGA-flex en de WGA-vast samengevoegd. Vanaf dat moment kan een werkgever voor het eigen risico voor de totale WGA-lasten kiezen.

Belangrijk is dat, hoewel de WGA-flex-uitkeringen vanaf 2012 meetellen voor de hoogte van de gedifferentieerde premie, de uitkeringen zelf niet voor rekening van de (nieuwe) eigenrisicodrager komen. Alleen de uitkeringen van de werknemers die na 1 januari 2016 ziek worden, komen voor risico van de eigenrisicodrager.

Wat te doen?

Een belangrijke les voor hr is dat het verzuimbeleid ook van toepassing moet zijn voor flexwerkers. De overheid wil bij de werkgever stimuleren om ervoor te zorgen dat de inzetbaarheid van deze groep werknemers hoog blijft. Een tweede les is dat hr goed moet bijhouden hoeveel vangnetters de organisatie voortbrengt. Hetzelfde geldt voor werknemers die binnen vier weken na het einde van het dienstverband ziek worden.

Brengt de organisatie veel vangnetters voort, dan is het een overweging om eigenrisicodrager te worden. Zo kan de forse opslag op de premie voor de Ziektewet dan wel WGA worden vermeden.

Waardeer dit blogbericht:
0
Getagged in: Arbeidsrecht Beleid WGA

Ilse Witte is advocaat binnen de praktijkgroep Arbeid en Pensioen bij Van Benthem & Keulen Advocaten & Notarissen. Ilse adviseert en procedeert over vrijwel alle aspecten van het arbeidsrecht. In het bijzonder legt zij zich toe op reorganisaties, overgang van onderneming, arbeidsvoorwaarden, ziekte en doet zij veel zaken op het gebied van het ontslagrecht. Ilse heeft een bijzondere aandacht voor de privacy aspecten binnen een arbeidsrelatie.

Reacties