27
feb

Over mannen die strijken

Geplaatst door op in Opinie
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 1935
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Deze titel zegt eigenlijk al genoeg. Hoewel? Hoeveel mannen zouden er echt daadwerkelijk strijken? Nu is dit eigenlijk niet het thema van dit artikel, maar wel een ander punt waardoor meer mannen strijken. Namelijk dit, ik zie het om me heen, lees het meer en meer en ervaar het nu ook in mijn eigen gezin. Mannen die zonder werk thuis komen te zitten en vrouwen die juist meer gaan werken om het gezinsinkomen aan te vullen.

Waar veel politici blijven klagen over vrouwen die te weinig participeren op de arbeidsmarkt. Daarnaast zijn er zeker ook feministen die klagen over de lage bereidheid van vrouwen om te blijven werken en in hun eigen behoeften te voorzien. Toch ervaar ik juist een geheel andere trend in mijn (directe)omgeving.

Typisch conservatief

Ik ben opgegroeid in een behoorlijk conservatieve omgeving. Waar je min of meer wordt geacht om, als je kinderen krijgt (het grootste deel van) je tijd aan de kinderen te besteden. Waar er vreemd werd opgekeken toen ik ging studeren juist toen mijn dochter klein was. Waar je als vrouw vooral wordt geacht te werken in bijvoorbeeld het onderwijs, de zorg of een andere maatschappelijk verantwoorde baan. Maar ik koos voor iets anders. Ik koos voor een toekomst als bedrijfskundige. Een keuze die velen verbaasde, en naar ik vermoed nog steeds tot verbazing leidt.

Toch is er zelfs in deze typisch conservatieve omgeving een belangrijke omslag zichtbaar. Een omslag van jonge meiden die een goede opleiding gaan volgen en na hun trouwen gewoon blijven werken. Tot aan moeders die gaan werken als de jongste kinderen naar school gaan. Een deel hiervan wordt ingegeven door een behoefte aan een aanvullend inkomen, maar steeds vaker ook door het verlies van de baan van de 'ouderwetse' kostwinner.

Een mooie trend

Het is goed om te zien dat deze trend, meer vrouwen die werken, vorm krijgt. Hoewel de reden niet leuk is, is het neveneffect van de crisis meer dan welkom voor de toekomst van de arbeidsmarkt. Want de verwachte tekorten vragen om een hogere arbeidsparticipatie van vrouwen. Maar toch zitten er ook nog de nodige haken en ogen aan:

  • Herintreders zijn nog steeds niet populair,
  • Parttime werken is nog niet overal wenselijk,
  • Niet aansluitende opleidingen/ervaringen van vrouwen zorgen voor een hoge mismatch.

Om deze problemen aan te pakken is het noodzakelijk dat vrouwen de kans kunnen grijpen om een (aanvullende)opleiding te volgen. Dit maakt dat zij aantrekkelijker worden voor werkgevers, een beter inkomen kunnen verwerven en de werkgevers over de unieke talenten kunnen beschikken die moeders met zich meebrengen. Want als (werkende) moeder ben je de spil in het gezin, je bent de planner, coördinator, manager en uitvoerder tegelijk. En juist die specifieke ervaring kan in een nieuwe functie meer dan van pas komen.

Zet jij de stap?

De vraag die bij mij blijft liggen is deze, als de vrouwen uit een van de meest conservatieve hoeken van Nederland aan de slag gaan, neem jij dan ook die kans waar om je talenten in te zetten in het bedrijfsleven? Dan vraag ik of het bedrijfsleven zich open wil stellen voor deze unieke vaardigheden die moeders eigen zijn, want herintreders en parttimers zijn echt zo gek nog niet!

Waardeer dit blogbericht:
0

Als ervaringsdeskundige werken met een handicap, wil ik werkgevers prikkelen om talenten met een handicap een kans te bieden. Want met een beetje creativiteit, maatwerk en out of the box te denken, is op elke werkvloer inclusie mogelijk. Mijn kernactiviteit is adviseren van werkgevers, gemeenten en verschillende politieke partijen over de arbeidsmogelijkheden van mensen met een handicap. Daarnaast ben ik spreker op diverse congressen en seminars die betrekking hebben op arbeidsparticipatie van mensen met een handicap.