22
aug

Liefde voor het werk

Geplaatst door op in Opinie
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 2041
  • 2 reacties
  • Afdrukken

Als iemand in mijn vrienden- of kennissenkring durft te zeggen dat hij of zij werkt voor het geld, wordt hij of zij vreemd aangekeken en valt buiten de boot...

Doen wat je leuk vindt en doen waar je goed in bent geniet blijkbaar meer respect dan werken voor de kost. Het lijkt het hedendaagse arbeidsethos te typeren en leeft vooral onder mijn mede-generatie Y'ers. Een trend die een kloof slaat in de maatschappij en waarmee jongeren zichzelf leerzame ervaringen ontnemen. Want werken hoef je toch niet alleen voor je plezier te doen of omdat je er goed in bent? Het kan simpelweg ook gebeuren om de huur, de hypotheek, Lowlands en/of hobby's te betalen. Die argumenten om een baan te vinden zijn toch net zo legitiem?

Werkende elite

Een groot deel van onze maatschappij wordt in stand gehouden door "unlovable" werk. Straten leggen, schoonmaken, administratief werk, noem maar op. Werk is bij lange na niet altijd leuk en dat kan gelden voor alle niveaus. Er ontstaat echter een groot probleem wanneer een groot deel van de mensen stopt met werken als zij hun baan niet leuk vinden. Vorige week zat ik in een smerige trein omdat het schoonmaakpersoneel staakte. Al na één stakingsdag was de trein zo smerig dat ik er niet aan moet denken wat voor bende het wordt als deze groep stopt met dat werk.

Los van praktische problemen veroorzaakt deze mindset ook een steeds groter wordende tweedeling in de maatschappij. Enerzijds de groep die werk doet dat leuk is (creatief, uitdagend en gewaardeerd) en anderzijds de groep, vaak hardwerkende, mensen die ondankbaar werk doen (zwaar, eentonig, niet uitdagend en niet onderscheidend). Maar de werkende elite op de Zuidas of in creatieve hubs van de grote steden, die zich enkel bezighoudt met leuk, afwisselend en vaak ook beter betaald werk, realiseert zich te weinig dat ook zijn of haar leven door minder leuk werk in stand wordt gehouden.

Een typische pionier voor dit populaire arbeidsethos is wijlen Steve Jobs. Hij predikte veelvuldig "do what you love" zoals zijn bekende speech voor Stanford University in 2005. Maar inmiddels weten we dondersgoed dat ook zijn droomproducten niet met "liefde" zijn gemaakt, maar door medewerkers van bijvoorbeeld Foxconn in Taiwan, die onder erbarmelijke omstandigheden moeten werken. Die mensen deden gewoon wat van hen werd verlangd in ruil voor een beetje loon. Zoveel "love" zit er dus niet in je iPhone.

Voordelen van vervelend werk

Het is mijns inziens ook niet mogelijk om je droombaan te vinden als je niet eerst een paar goed vervelende baantjes hebt gehad. Het grootste voordeel van vervelend werk is dat je jezelf inzicht, kennis en vaardigheden aanleert die je niet had verwacht op te doen. Ik ben trots dat ik zo snel als adviseur aan de slag ben gegaan, maar inmiddels ben ik er ook achter gekomen dat een groot deel van mijn "advieswerk" bestaat uit acquisitie en sales. Klanten ervan overtuigen dat jouw begeleiding en advies de beste keuze is. Van deze taken wilde ik in eerste instantie liever afstand nemen, maar deze "sales" vaardigheden zijn ook van groot belang om mensen te overtuigen bij het presenteren van visie en beleid. Als HRM'er bijvoorbeeld zullen die vaardigheden in gesprek met collega's en directie je nog goed van pas gaan komen.

Kortom, wat mij betreft zijn we wat minder veeleisend in onze baankeuze en staan we meer open voor onverwachte ervaringen. Het voorkomt een tweedeling in onze samenleving en zorgt ervoor dat met name starters zoals ik ervaringen opdoen die later in de droombaan nog goed van pas kunnen komen. De liefde komt dan vanzelf wel. Net als in het "echte leven" kun je die niet zomaar opzoeken. Enfin, genoeg hierover... Ik ga weer met alle liefde klanten bellen ;)

Meer hierover lezen? Check:
Why You Need a Horrible Job
In the Name of Love

Dit artikel is eerder gepubliceerd op P&Oactueel

Waardeer dit blogbericht:

Als jonge hond heb ik nog veel te leren over de zin en onzin van het werk. Deze blog gebruik ik dan ook om publiekelijk na te denken. Om een warrige stroom van hersenspinsels om te zetten in een coherent verhaal. Van organisatorische uitdagingen tot en met fundamentele vraagstellingen over werk en ons leven daaromheen, er is niets dat ik van te voren uitsluit. En bij deze nodig ik u van harte uit om ook uw gedachten op mijn blogs los te laten. Wellicht komen we samen tot weer een nieuwe vraag die niet onbeantwoord mag blijven!


linkedin hover 32 twitter hover 32

Reacties