22
mei

Akkoord! deel 3 - De Europese droom

Geplaatst door op in Opinie
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 1929
  • 0 reactie
  • Afdrukken

We hebben dus wat te kiezen. In de aanloop naar de Europese verkiezingen werd dit gesteld in de Europese campagnes. Guy Verhofstadt hield een vurige betoog voor zijn droom in het programma Buitenhof. Burgers hebben nu de kans te kiezen voor een Europa dat zij willen, de Verenigde Staten van Europa!

De Verenigde Staten van Europa, Victor Hugo zei al in 1871 'Geen grenzen meer! De Rijn voor iedereen! Laten we dezelfde republiek zijn, laten we de Verenigde Staten van Europa zijn, laten we de continentale federatie zijn, laten we de Europese vrijheid zijn, laten we de universele vrede zijn!'
Vrijheid en vrede, twee belangrijke woorden die voorkomen in de historische speech van dr. Martin Luther King's 'I have a dream' (1963, Verenigde Staten van Amerika).

In het derde deel van Akkoord! Wil ik gaan dromen over hoe de VS van Europa er uit zou moeten zien op basis van werk en arbeidsmarkt. Aan de hand van een aantal actuele Europese thema's beschrijf ik de realiteit en de droom.

Minimaal

In deel 1 'je flexibele wil is wet' en deel 2 'Europa, de plaats voor een werkende markt' is te lezen dat de Europese arbeidsmarkt aan verandering onderhevig is. We streven naar een hoogopgeleide en flexibele arbeidsmarkt om economische groei te bewerkstelligen.

Ik durf te stellen dat deze visie afkomstig uit EU-strategy 2020 bijdraagt aan de hoge werkloosheid waar Europese landen mee te maken hebben. Wanneer afgestudeerde jongeren starten op de arbeidsmarkt krijgen zij te maken met vacatures die de volgende onmogelijke eisen stellen: WO geschoold, minimaal twee jaar werkervaring, buitenlandervaring en het liefste nog wat buitenschoolse bestuurlijke ervaring. Dit zijn nog minimale eisen. Organisaties willen het beste van het beste, ik vind het daarom niet gek dat jongeren nadat ze vol goede moed beginnen met solliciteren moedeloos raken van afwijzingen en zich daarom ook weer terugtrekken van de arbeidsmarkt om door te studeren. Is dit dan wat Europa wil? Een tekort op de arbeidsmarkt en het gat dat alleen maar groter wordt.

Minimaal twee jaar werkervaring is een bizarre eis voor net afgestudeerde. Zeker wanneer je weet dat organisaties stage-ervaring niet mee rekenen als werkervaring. Europa wil nu een standaard instellen om de kwaliteit van stages te waarborgen. Uit mijn ervaring is er met de kwaliteit van stages niet veel mis, maar het gat zit tussen theorie en praktijk. De afstand tussen universiteiten, hogescholen en de arbeidsmarkt is te groot, men weet niet wat er daadwerkelijk speelt bij organisaties. Ze stellen eisen aan stageprogramma's en opdrachten die niet relevant zijn en niets bijdragen aan de praktijk. Die eisen komen weer voort uit accreditatieplannen uitgevoerd door een instituut en opgelegd door de overheid.

Als je het mij vraagt, zou er dus ingezet moeten worden om de kwaliteit van de standaarduitgangspunten en -kaders te borgen. Het uitgeven van het keurmerk door nationale overheden en ministeries van onderwijs zou zich moeten richten op de uitbreiding van het Erasmus-programma. Het controleren van onderwijssystemen gebeurt al op kleine schaal (Nederland en Vlaanderen), maar kan uitgebreid worden door bijvoorbeeld een herziening van het bachelor-masterstelsel uit 1999.

Kwalificeren

Ik ben voor het borgen van kwaliteit. Maar zijn we niet doorgeslagen in het accrediteren, kwalificeren en reguleren van alles wat we doen? Zou de kwaliteit van stages niet aanzienlijk verbeteren wanneer organisaties en onderwijs nauwer samenwerken op nationaal en internationaal niveau zonder een te grote bemoeienis van de overheid? Ik denk van wel. De waarde van een diploma of certificaat is niet onschatbaar; de waarde wordt afgezet tegen kwaliteit van vaardigheden en kennis. Dit betekent dus dat het is te meten. De waarde van een master-diploma zal dus groter zijn dan dat van een bachelor-diploma. We hebben behoefte aan erkenning van certificaten en diploma's om te laten zien wat we kunnen of kennen.

De Beroepsvereniging NVP (Nederlandse Vereniging voor Personeelsmanagement en Organisatieontwikkeling) heeft besloten om vanaf 1 april ook een beroepskwalificatie in te voeren. Hiermee zou de erkenning van de beroepsgroep worden vergroot. De Europese Unie wil steeds meer beroepskwalificaties gaan erkennen. In mijn opinie is dit niet gewoon voldoen aan de behoefte van de markt. We laten kwalificaties afhangen van kwaliteit om het bewijs van waarde af te geven. Ik vind dit te ver gaan. We moeten onze kwaliteiten bewijzen aan de hand van een erkend certificaat, alvorens we daadwerkelijk onze kwaliteiten kunnen tentoonstellen in de praktijk van de arbeidsmarkt.

Loon

Op Twitter kwam ik de volgende stelling tegen: In Europa moet een minimumloon komen. Een minimumloon voor alle Europese landen zou eerlijk zijn wanneer de kwaliteit van het onderwijs in alle landen gelijk is. Daarbij komt dat we een minimumloon relatief is ten opzichte van de economische situatie van elk afzonderlijk land.

Ik sprak hierover met een Spaanse en Italiaanse collega, waar het minimumloon van een afgestudeerde hrm-professional zo'n 500 euro bruto lager ligt dan in Nederland. Het relatieve van de economische situatie van het land heeft ook weer te maken met de arbeids- en huizenmarkt, maar ook met de banken. We gaan flexibeler werken, waarbij banken minder snel een hypotheek verstrekken als je niet kunt aantonen dat je een vast en stabiel inkomen hebt.
Je hebt dus pas zekerheid op het moment dat je kunt bewijzen dat je aan de normen voldoet. Maar kansen worden nauwelijks geboden, een achterlijke paradox.

Lang leve de Republiek

Het verenigen van onafhankelijke landen in Europa is lastig. In de hervormingen zullen we dan monarchie├źn om moeten zetten naar een republiek of democreatie met een Europese president.

'Niets is krachtiger dan een idee waarvoor de tijd rijp is' zei Victor Hugo eens. Is de tijd rijp voor een Verenigde Staten van Europa? Volgens Guy Verhofstadt wel, hij geeft aan dat de burger nu kan kiezen voor een Europa dat wij willen en hij zal ons als president van deze republiek willen leiden. Of deze droom werkelijkheid zal worden is natuurlijk de vraag, maar met zijn visie ben ik het in ieder geval eens.

'The American Dream' is het ideaal van vrijheid en gelijkheid waarin iedereen die hard werk de top kan bereiken. De Verenigde Staten van Europa hebben ook een Europese droom die in 2004 werd verwoord door een Amerikaan, Jeremy Rifkin, in het boek 'The European Dream' waarin hij ingaat op de contrasten tussen beide dromen. Zo legt Europa de nadruk op diversiteit, samenwerking, persoonlijke ontwikkeling en de kwaliteit van leven.
Dat zijn de waarden die ik terug wil zien in praktijk.

Grenzeloze dromen en verlangens

Het Europese Parlement is een complexe en bureaucratische instelling en dat moet simpeler en dat kan ook! Generatiegenoot en politicus Jesse Klaver sprak onlangs in de Wereld Draait Door over de droom van Europa die generatie Y deelt. Wij voelen ons Europeaan en moeten daarvoor durven uitkomen door onze stem te laten horen, dan kunnen we bouwen aan het Europa dat we willen.

Het gaat erom dat we Europa begrijpen. Mijn droom is een duidelijk Europa begrijpelijk voor iedere laag van de bevolking in Jip-en-Janneketaal of beter gezegd in een Bassie-en-Adriaantaal. Door Jesse werd ik herinnerd aan Bassie en Adriaan en de Reis door Europa. De lessen uit die afleveringen, zijn de basis geweest voor mijn gevoel voor Europa. Wanneer ik deze serie terug zie, kijk ik er met andere ogen naar. Het belang werd zo helder geschetst, daar moeten we weer naartoe.

Het ziet er goed uit aan de binnenkant van mijn ogen; wanneer ik ze open doe na 22 mei, knijp me dan eens, dan weet ik of het pijn doet of dat ik nog altijd droom.

Waardeer dit blogbericht:
0

Geboren op 18/06/1987 en Afgestudeerd in HRM & Psychology met international business management als verdieping. Ervaring opgedaan bij FNV bondgenoten, GGZ en Philips. Ik verdiep me graag in actuele en HR gerelateerde vraagstukken die spelen in Europa en wil jullie graag uitdagen hierover in discussie te gaan. Volg me ook op twitter @Stijn_HRM

Reacties