01
aug

Bij een flexibele arbeidsmarkt horen flexibele uitkeringen

Geplaatst door op in Artikelen
  • Fontgrootte: Groter Kleiner
  • Hits: 2232
  • 0 reactie
  • Afdrukken

Iedereen die een beetje ervaring heeft met succesvolle en met mislukte verandertrajecten weet dat één van de belangrijkste kritische succesfactoren is ervoor zorgen dat alle activiteiten consistent hetzelfde doel ondersteunen. Anders wordt het niets. Het interessante is dat bij een populair onderwerp van dit moment, namelijk de flexibilisering van de arbeidsmarkt, dit niet of nauwelijks lijkt te gebeuren. Waarom niet?

Alle maatregelen die door de regering en het parlement worden genomen hebben als doel om de vaste kosten van bepaalde soorten personeel (vooral medewerkers) te verlagen. De veronderstelling is dat als je die kosten verlaagt, ondernemers 'bijna automatisch' meer mensen in dienst zullen nemen of meer mensen in dienst zullen houden. Los van het feit dat voor die neoliberale visie op de economie geen enkel bewijs te vinden is, sluit deze selectieve flexibilisering van de arbeidsmarkt totaal niet aan op het huidige, starre en op repressie gebaseerde systeem van werkeloosheidsuitkeringen in Nederland.

Het probleem: het huidige systeem van werkeloosheidsuitkeringen is inflexibel.

Op het moment dat mensen op dit moment hun vaste baan verliezen, worden ze onmiddellijk onderdeel van een systeem dat vooral gericht is op 'het voorkomen van fraude en misbruik' en totaal niet op het mensen zo snel mogelijk flexibel aan het werk helpen. Het huidige systeem kent wel allerlei subsidiemogelijkheden voor werkgevers (allemaal weer gebaseerd op het idee dat het probleem de hoge loonkosten zijn), maar biedt nauwelijks mogelijkheden voor mensen die werkloos zijn om klussen of andere tijdelijke opdrachten aan te nemen zonder dat ze permanent een gedeelte van hun uitkering kwijt raken. Wat voorbeelden:

  1. Als je bijvoorbeeld een klus van drie dagen kunt doen, dan heeft dat permanente gevolgen voor de hoogte EN de duur van je uitkering.
  2. Als je een tijdelijke opdracht van twee maanden kunt doen, heeft dat permanente gevolgen voor de hoogte EN de duur van je uitkering.
  3. Als je bijvoorbeeld wat extra inkomen verdient met een micro-business (je tuiniert of je past op kinderen in de buurt), dan heeft dat permanente gevolgen voor de hoogte EN de duur van je uitkering.
  4. Als je vier weken achter elkaar twee dagen per week werkt en daarna een aantal maanden niet, u raadt het al, dan heeft dat permanente gevolgen voor de hoogte EN de duur van je uitkering. Tegelijkertijd worden mensen gedwongen om veel tijd te steken in het schrijven van zinloze brieven aan bedrijven die worden overspoeld met sollicitatiebrieven en die vaak niet eens de moeite nemen om een bericht van ontvangst te sturen.

De oplossing: flexibele uitkeringen.

Als je vindt dat flexibilisering van de arbeidsmarkt in Nederland de oplossing is voor de huidige werkeloosheid, dan moet je er dus voor zorgen dat alle wetten en regels daaromheen ook flexibel zijn. Inclusief de sociale uitkeringen. Hoe dan?

  1. Beloon werken, ook als is het onregelmatig en variabel.
  2. Zorg ervoor dat mensen hun rechten kunnen sparen en kunnen houden. Veronderstel dat je nog 36 maanden recht op WW hebt of zoals in de nieuwe regeling twaalf maanden, geef mensen dan de mogelijkheid die rechten op te sparen. Als je bijvoorbeeld een opdracht van vier maanden kunt krijgen, dan gaan die vier maanden gewoon van die twaalf maanden af en word je weer werkeloos, dan heb je nog die acht maanden met de hoogte van die uitkering 'op de plank' liggen.
  3. Laat mensen zonder dat dat gevolgen heeft voor de hoogte, maar vooral de duur van de uitkering gewoon bijvoorbeeld één of twee dagen per week kosteloos bijverdienen zonder gevolgen en doe dat in alle gevallen waarin men tijdelijk werk aanneemt.
  4. Ontsla bepaalde groepen mensen die kansloos zijn op de huidige arbeidsmarkt van dat zinloze solliciteren op banen die er niet zijn en geef ze een basisinkomen.
  5. Investeer het geld dat nu in zinloze fraudebestrijding wordt gestopt in om- en bijscholing van mensen die nog wel een kans hebben om nieuw werk te vinden.
  6. Geef mensen die weinig kans op een vaste baan hebben geld en advies om een eigen micro-business te beginnen en beloon ze ervoor als dat lukt.

En wat het allerbelangrijkste is:

Verander het systeem van alles gericht zijn op 'een vaste baan' op 'het doen van zinvol werk' dat bij mensen past. Er zullen steeds minder vaste banen zijn door verregaande automatisering en door delokalisatie van steeds meer activiteiten (behalve 'management'). Maar er is genoeg werk als je goed om je heen kijkt. Help mensen met een uitkering dus fulltime of in deeltijd ondernemen en in hun eigen levensonderhoud te voorzien als alternatief voor een vaste baan.

Conclusie

Om de kans op werk voor grote groepen mensen zonder vaste baan te vergroten, is het verstandig om een systeem van flexibele uitkeringen en ondersteuning in te richten zodat meer mensen aan het werk komen, ook al vinden ze geen vaste baan. Beloon mensen voor werken in welke vorm dan ook, ondersteun ze met opleidingen en advies op maat en geef een basisinkomen aan mensen die objectief gezien kansloos zijn.

Waardeer dit blogbericht:

Tony de Bree combineert 26 jaar ervaring (1985-2011) als senior management & change consultant voor corporates en internet start-ups in en rond de internationale financiële sector met een Executive MBA en met een promotie bedrijfskunde over 'Transformation of Financial Services Companies'. Hij voorspelde daarin de naderende ondergang van grootbanken als ABN Amro en ING. Als onderdeel van zijn 'carrièreplan b' begon hij in 2001 als online ondernemer in deeltijd. Hij treedt op als dagvoorzitter, key-note spreker en workshop facilitator op events in binnen- en buitenland.


In 'Dagboek van een bankier. De dagelijkse werkelijkheid achter de prooi' (2013) beschrijft hij een groot aantal voorbeelden van transformatie- en veranderprojecten waaronder het wereldwijd opsplitsen van de Bank na 2007. Het boek werd in november 2013 'boek van de maand' op Hrzone.nl.


Zijn nieuwe boek 'Dinosauriër of krokodil' (2014) beschrijft de impact van ICT op traditioneel managen, organiseren en samenwerken, nieuwe online verdienmodellen en voorbeelden van innovatief online organiseren. En Tony reikt senior managers, verandermanagers en financieel managers praktische hulpmiddelen aan om snel uit dertien verschillende veranderaanpakken te kiezen. Het boek bevat een groot aantal cases uit verschillende sectoren en de resultaten van de analyse van de digitale strategie en de cultuur van de grootbanken en oude en nieuwe spelers in de bancaire sector.


linkedin hover 32  twitter hover 32  google hover 32


 

Reacties